Ճշգրիտ լինելու համար ասենք, որ գենետիկան ոչ վնաս է, ոչ էլ օգուտ. իր համար գիտություն է:

Աղասի Թադևոսյան

Ամիսներ առաջ մասնակցում էի ազգականներիցս մեկի հարսանիքին: Դահլիճի ողորմելի երաժշտությունից տանջված լսողությունս ու նյարդերս մի փոքր հանգստացնելու նպատակով որոշեցի դուրս գալ մաքուր օդի: Տղամարդկանց մի ստվար զանգված աշխույժ քննարկման մեջ էր: Ինչպես հաճախ կարելի է հանդիպել նման միջավայրերում, քննարկվում էր հայ տղամարդկանց ինքնահաստատմանը ծառայող ամենատարածված թեմաներից մեկը՝ հանցավոր աշխարհի հին ու նոր հեղինակություններին ճանաչելու հարցը: Ամեն մեկը մի բան էր պատմում այս կամ այն կրիմինալ հեղինակության մասին, միմիանցից ճշտում էին, թե ով որ բնակավայրում կամ թաղամասում է ապրում, ստուգում էին հանցավոր կյանքին մեկը մյուսի քաջատեղյակությունը ու դրանով ավելի տղամարդ զգում իրենց: Երեսունից-հիսուն տարեկան, հիմնականում տռուզ փորերով, կողքից լուրջ մարդու տպավորություն գործող տղամարդիկ դեռահասի ոգևորությամբ ինքնահաստատվում էին՝ այս կամ այն հեղինակության անունը նշելով ու տարբեր պատմություններ պատմելով:

Հեռու բարեկամներիցս մեկը, հիշողության մեջ թարմացնելով իմ ում ցեղից լինելն, այնուհետև հետաքրքրվեց, թե արդյո՞ք ճանաչում եմ իմ թաղամասում, թե դրա մերձակայքում ապրող ինչ-որ մի կրիմինալ հեղինակության:

Աննա Ռուլևսկայա

«Արջն` իր ուժով ու ճարպկությամբ, արժանապես վայելում էր մեր նախնիների սերը: Կարող է թվալ, որ արջն անճոռնի է:

Ալինա Պողոսյան    2010-04-09

Վերջերս անընդհատ ձեռքս սիրո մասին գրքեր կամ կինոներ էին ընկնում: Չգիտեմ ինչու. գուցե վերջերս սիրելու մասին հաճախ էի մտածում: Հետո` երբ դրանք դիտում կամ կարդում էի, ծանոթներս ու ընկերներս հարցնում էին` հը դուրդ եկա՞վ: Որոշները դուրս գալիս էին, որոշները` ոչ: Ավելի հաճախ ինչ-որ բան պակասում էր, կամ ինձ հոգեհարազատ չէր լինում, կամ այդ պահի իմ զգացմունքներին ու մտքերին համապատասխան չէր: Որոշեցի գրել, ոչ միայն բացատրելու, թե ինչ չէի կարողանում գտնել, այլ նաև, որպեսզի ինքս հասկանամ` ինչ եմ փնտրում, ինչ եմ զգում և ինչ եմ մտածում սիրելու մասին: Կարծում եմ, սիրելը կապված է ճանաչողության հետ: Ես ինքս սկսում եմ մի բանը (կամ որևէ մեկին) սիրել, երբ ճանաչում եմ այն (նրան): Երբ այն «բացվում» է իմ առջև այնպես, որ տեսնում եմ նրա էությունը: Ընդ որում՝ այդ էությունը երբեմն հաջողացնում ես տեսնել ոչ միայն ներկայում, այլ տեսնում ես նրա անցյալը և տեսնում ես նրա ապագան: Չեմ կարող նկարագրել այն զգացումը, որ ապրում եմ, երբ կարողանում եմ արևածաղկի սերմի մեջ ճանաչել ու տեսնել արևաԾԱՂԻԿԸ (ծաղիկը, որը դեռ սերմ չի դարձել) որպես պոտենց կամ, որ ավելի դժվար է (ինձ համար), արևաԾԱՂԻԿԻ մեջ տեսնել սերմերը (որոնք բովելու ենք և չրթենք): Երբ դրա մասին խոսում ես այնքան պարզ է թվում, բայց իրականում միշտ չէ, որ մենք կարողանում ենք զգալ դա, տեսնել ու այդպես ճանաչել երևույթները:

Հարավաֆրիկյան հանրապետությունում  անցկացվող ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունն իր վրա էր սևեռել միլլիոնավոր մարդկանց ուշադրությունը:  Թերևս տարեց տարի ֆուտբոլային շոուն գնալով ավելի է կատարելագործվում. ամեն ինչ արվում է սպառողի համար, որպեսզի վերջինս իրեն իսկապես սպառող զգա: Ինչևէ, ֆուտբոլային դրամատիկ հանդիպումներից (Ուրուգվայ - Գանա) մեկից հետո, երբ արդեն ուշ գիշեր էր, գնացի քնելու: Մի երազ տեսա, որտեղ ես իբր Ուրուգվայի խաղացողներից մեկն էի, ու, որ այդ խաղում հաղթական գնդակն էի խփել, այն էլ մկրատ հարվածով (խնդրում եմ ուշադրություն դարձնել, թե ինչ երազային երևակայություն ունեմ ես:

Ազգը խառնվել է իրար: Ազգային ժողովի ընտրություններ են: Ամենաազդեցիկ քաղաքական կուսակցություններից մեկի շտաբի դիմաց նախընտրական քարոզարշավի եռուզեռը կորդինացնում են թաղի խուժանները:

Շուրջը` հենց կողքին, շատ մարդիկ կային: Երբեմն զրույցի էին բռնվում, երբեմն` միասին ինչ-որ բան անում: Բայց մարդը միայնակ էր: Նրան մյուսներից բաժանող պատ եր երևում:
Սկզբում միայն ինքն էր տեսնում այդ պատը, իսկ մյուսները` միայն այն դեպքում, երբ ինքն էր ցանկանում այդ բանը: Հետո պատը քարացավ, բոլորին տեսանելի դարձավ:

Նիկոլ Մարգարյան   2010-04-05

Իմ ընկերներից մեկը դեռ շատ վաղուց նկատել էր, որ այս երկրում ինչից, որ խոսում ենք, վերջում քաղաքականություն է դուրս գալիս:
Ապրիլի 3-ի երեկոյան, հետաձգեցի լողանալս, որ ապրիլի 4-ին Զատիկ եմ նշելու և պետք է ամբողջ օրն հանգստանամ ու չաշխատեմ: Հենց այդ նպատակով 3-ին աշխատեցի մինչև ժամը 24.15 րոպե, իսկ 4-ին, առավոտ շուտ, որոշեցի լողանալ և մաքուր դիմավորել զատկական նավասարդը: Առավոտ ժամը 08.30-ին վերկենալով, բարձր տրամադրությամբ սափրվեցի, այնուհետ բացեցի տաք ջրի ծորակը, որ լոգավազանը (ավելի ճիշտ կլիներ ասել լոգամանը քանի որ այն պարզապես վաննա է) լցվի և վերադարձա համակարգչիս մոտ, որպեսզի տեսնեմ թե ինչ ուղերձներ են շրջանառվում տարբեր վիրտուալ միջավայրերում:

Անի Ասատրյան

Հեղափոխականների մասին միֆի «համահեղինակները» կամ «ստեղծագործական խումբը» հեղափոխությունը ու հեղափոխականությանը դիտարկում են  որպես  փոփոխության հասնելու միջոց` նպատակ դարձնելով հետհեղափոխական ձեռքբերումները, և հենց դրանով հեղափոխությունը սահմանում են ոչ թե որպես գործընթաց, այլ միջոց, որն ունի սկիզբ և ավարտ: Հեղափոխությունը ու հեղափոխականությանը դարձնելով միջոց` դնում են տարածաժամանակային սահմանների մեջ: Տրամաբանական է, որ տարածաժամանակային սահմանների մեջ դրված ցանկացած երևույթ ունի սկիզբ և ավարտ:
Սակայն հեղափոխականի ու հեղափոխության այն տեսակը, որը կփորձեմ սահմանել, ոչ թե միջոց է կամ դրսևորում,  այլ վիճակ, գործընթաց, կենսակերպ, շարժում:

Եվա Սարգսյան

Առաջինը, ինչ  մարդու մտքին կարող է գալ «աղբ» ասելով` թերևս, սկզբնապես չպետքական կամ արդեն չպետքական ինչ-որ բան է: